| tangpin
|
| Stage |
Proto CLT
|
| Pronunciation |
/ˈtaŋ.pin/
|
| Part of speech |
Verb
|
| Etymology |
from Chinese tǎng píng
|
| Later form |
tangpinē, Tagfin
|
tangpin — tang ping — to lie flat; to go horizontal rather than strive
Notes
Lying down as refusal. Used in brain-net chats like “tangpin era”, “just tangpin”.